วิธีปฏิบัติให้เกิดความปล่อยวาง

0
222

วิธีปฏิบัติให้เกิดความปล่อยวางอันเป็นอุบายแก้ทุกข์หรือคลายเครียดอย่างหนึ่งนั้นคือทำอย่างไร?   ในที่นี้จะขอเสนออุบายแก้ทุกข์หรือคลายเครียด  ให้เกิดการปล่อยวางลงได้  ดังต่อไปนี้

1.   เมื่อเกิดอะไรขึ้น ให้รวมลงในพระไตรลักษณ์ให้หมด       คือถ้าอะไรเกิดขึ้นในชีวิตเรา  ไม่ว่าดีหรือไม่ดี  ก็ให้รวมลงไปว่าสิ่งเหล่านั้นไม่เที่ยง  มันเป็นทุกข์และมันเป็นอนัตตา  ไม่มีอะไรเป็นของเราที่แท้จริงเลย  จึงไม่ควรเข้าไปยึดมั่นถือมั่น   ถ้ารวมลงในพระไตรลักษณ์ได้  ใจมันจะเบาจะว่าง  แต่ถ้าตรงกันข้าม  ใจมันจะหนักจะเครียด  จะมีแต่ความร้อนกระวนกระวาย

2.  ให้เห็นว่าสิ่งใดสิ่งหนึ่งเกิดขึ้น สิ่งนั้นต้องดับ  คือให้ยอมรับความจริงว่า  ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นล้วนแต่ต้องดับไปในที่สุดทั้งสิ้น  แม้แต่ดวงอาทิตย์ก็ต้องดับ  โลกนี้ก็ต้องสลาย  ไม่มีอะไรเหลือ  ดังที่ พระอัญญาโกณฑัญญะ  ได้ดวงตาเห็นธรรมครั้งแรกว่า  “สิ่งใดสิ่งหนึ่งมีการเกิดขึ้นเป็นธรรมดา   สิ่งนั้นทั้งหมดก็มีการดับไปเป็นธรรมดา”  เช่น  คนเราเมื่อมีการเกิดก็ต้องมีการตายเป็นธรรมดา  แม้ปัญหาความยุ่งยากในชีวิตอะไรก็ตามที่ยังแก้ไม่ตกเมื่อมันเกิดขึ้นมันก็ต้องดับไป  นี้คือกฎของธรรมชาติอย่างหนึ่งของสิ่งทั้งหลาย  ไม่ต้องไปบังคับหรือยึดมั่นถือมั่นมากจนเกินไป  เพราะถือมั่นมาก ก็ทุกข์มากและทำให้เครียด

  1. อย่าแบกงานไว้มากเกินไป คือ การแบกงานมากเกินไปนั้นมันหนัก  มันเครียด  มันวุ่นวาย  และทุกข์ใจมาก   แม้เราจะทำใจว่า เราจะทำงานด้วยใจว่างไม่ยึดมั่นถือมั่นแต่เมื่อเราไปรับงานแบกงานไว้มาก  ใจจะสงบได้ยาก  และงานจะเสียได้ง่าย  เพราะทำไม่ทัน  และจะเป็นเหตุให้เกิดความตึงเครียดทั้งด้านร่างกายและจิตใจ   ฉะนั้น  ผู้ที่ได้ความสงบสุขที่เรียกว่าสันติบทนั้น   ต้องเป็นคนไม่แบกงานไว้มากจนเกินไป  คือต้องเป็นคนมีงานไม่มากจนเกินไป ที่เรียกว่า อัปปกิจโจ  มีงานน้อย  ทำงานแต่พอประมาณ  แก่ความรู้ความสามารถของตน  จึงจะเกิดความเบากายเบาใจได้ง่าย  คือให้วางงานลงเสียบ้าง  ถ้าไม่วางก็จะหนักอยู่ตลอดไป  แม้เราปุถุชนไม่อาจจะวางได้ตลอดไป  แต่วางลงเสียบ้างและก็จะคลายเครียดได้
  2. ให้ปฏิบัติพร้อมกับกำหนดลมหายใจเข้าออก   คือในการนำธรรมะขั้นปล่อยวางมาปฏิบัตินั้นถ้าเราปฏิบัติในขณะเจริญกรรมฐาน เช่น กำหนดลมหายใจเข้าออก  ก็ให้กำหนดดังนี้  เมื่อหายใจเข้าให้ภาวนาว่า  “ปล่อยวาง”  เมื่อหายใจออกก็ภาวนาว่า  “ปล่อยวาง”  ปล่อยวางอะไร?   คืออะไรก็ได้ที่ทำให้ยุ่ง  ปล่อยวางมันให้หมด  โดยเฉพาะปล่อยวางนามรูป  ที่จะให้เข้าไปยึดมั่นว่าเป็นตัว เป็นตน เป็นเรา เป็นเขา  เมื่อหายใจเข้าก็ภาวนาว่าปล่อยวาง  เมื่อหายใจออกก็ปล่อยวาง  แม้ที่สุด  ร่างกายของเราก็ต้องปล่อย  แล้วมันก็เบา จะรู้สึก เย็นขึ้นมา

  1. ให้ทำงานด้วยความไม่ยึดมั่น  คือทำงานเพื่องาน เพื่อความสำเร็จของงาน  ทำความดีเพื่อความดี ไม่ใช่ทำเพื่อยศ เพื่อตำแหน่งเกียรติยศชื่อเสียง ไม่ใช่ทำเพื่อตัวเรา เพื่อของเรา  ถ้าทำอย่างนั้นมันจะวุ่นวายใจ  เมื่อสิ่งทั้งหลายไม่สมใจตน  จงทำงานไปพร้อมกับให้ความรู้สึกอยู่เสมอว่าทำความดีเพื่อความดี  ทำงานเพื่อความสำเร็จของงาน  ทำด้วยความเพลิดเพลิน ไม่รีบร้อนจนเกินไป  เพราะในที่สุด  เราต้องปล่อยวางหมดทุกสิ่งทุกอย่าง  แม้ไม่ปล่อยก็ต้องปล่อย  เมื่อเราต้องจากโลกนี้ไป
  1. ให้ถือหลักพุทธภาษิตว่า “สิ่งทั้งปวงไม่ควรยึดมั่นถือมั่น” เมื่อปล่อยวางลงได้ก็เป็นสุข

ดังคำกลอนที่ว่า…

สิ่งทั้งปวง ควรหรือ จะถือมั่น

เพราะว่ามัน ก่อทุกข์ มีสุขไฉน

ยึดมั่นมาก ทุกข์มาก ลำบากใจ

ปล่อยวางได้  เป็นสุข ทุกคืนวัน

 

ทิ้งคำตอบไว้

Please enter your comment!
Please enter your name here